Postanowiliśmy z TFT co roku z okazji Dnia Ojca robić jemu i D. wspólne zdjęcie. Obowiązkowo w czarnych koszulkach! Będzie piękna pamiątka po latach. Już teraz z niedowierzaniem przyglądam się zeszłorocznym zdjęciom. Niby to tak niedawno, a ja zupełnie nie pamiętam już, jak była taka malutka. Niby to tak niedawno, a przecież 2/3 jej życia temu. Teraz biega, trajkocze po swojemu i coraz częściej też po naszemu, nawet kłócić się już potrafi, nuci swoje melodie pod nosem i czyta na głos nasze książki (nigdy do góry nogami!). Rok temu tuż po Dniu Ojca dopiero pierwszy raz usiadła, zaczęła raczkować i zaraz potem wstała.
Przez ten rok tak wiele się zmieniło. Ale jedno pozostało niezmienne - nadal jest córeczką tatusia i prawdziwym oczkiem w głowie TFT! Jutro jego święto, a ja nie mogę się doczekać, bo jak nikt zasłużył na to, co dla niego przygotowałyśmy!
